En geluksmomentje # 4
Er was eens......
Een hele, hele lieve vriendin die al vele, vele jaren een kinderwens heeft. Enkele keren raakte ze zwanger, maar deze zwangerschappen eindigden al snel in een miskraam. Zij en haar echtgenoot gingen de medische molen in, maar helaas het mocht niet zo zijn....)-: Eigenlijk hadden ze de hoop op een eigen kindje al vele jaren opgegeven en hadden zich er min of meer bij neergelegd (voor zover als dat gaat).
Haar eitjes waren immers al lang over de datum.....
Maar toen....
Zomaar.....
Ineens......
Je raadt het al......
Raakte ze
ZWANGER....
{
gelukzalige zucht}
Spontaan!!!!!
En met spontaan bedoel ik niet als in 'onbevlekt ontvangen', maar.....
Nou ja.....
Spontaan!
Als in de bloemetjes en de bijtjes....
En de zaadjes en de eitjes....
{en als je dat niet begrijpt moet je het maar even aan je moeder vragen}
EEN WONDER!!!
Ze is nu 15 weken, alles lijkt goed te gaan en heel voorzichtig begon ik aan een klein felicitatie-cadeautje te denken. Maar aaaaaaarrrrghhhhhh.....het voelt een beetje als de Goden verzoeken!!! Ik durf gewoonweg niet!! Maar ik wil haar natuurlijk toch graag een aardigheidje geven...
Denk...denk..(daar ben ik de laatste tijd goed in)....knars....knars....
Het werd een pot vol Zure Bommen.((((-:
Hihihihi, ik kijk er nu al naar uit om het te mogen geven.
Willen jullie aub mee duimen dat het deze keer wél goed gaat en dat dit sprookje een heel mooi einde gaat krijgen?!?
Want dan krijgt dit kindje de allerliefste moeder van de hele wereld!!!
